မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ..

သားသားနာမည္က Saw Harris လို႔ေခၚပါတယ္.. သားသားေမြးေန႔က ၂၆.၁၁.၂၀၀၉ ၾကာသာပေတးေန႔ နံနက္ ၈း၄၃ မိနစ္မွာ ဒီကမၻာၾကီးထဲကို စတင္ မိတ္ဆက္ ဝင္ေရာက္လာခဲ႔ပါတယ္.. အားလံုးဟာ သားသားအတြက္ေတာ႔ အထူးအဆန္းခ်ည္းပါပဲ.. ေဖေဖက ေမေမ႔ကို ေၿပာတဲ႔အသံၾကားလိုက္တယ္.. သားသားက ေမြးစက ဝတုတ္ေလးတဲ႔ ၈ေပါင္ ရေအာင္စခြဲတဲ႔.. အရမ္းလည္း လိမၼာတယ္တဲ႔.. သူနာၿပဳဆရာမၾကီးေတာင္ ရိဳက္စရာမလိုဘူးတဲ႔… ေမ႔ဗိုက္ထဲက ထြက္တာနဲ႔ “အူဝဲ“ လို႔ တန္းငိုတာဆိုပဲ..

သားသားရဲ႔ ေန႔စဥ္လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြက ၃ နာရီၿခားတခါ ႏို႔ေသာက္တယ္.. ၆ နာရီၿခားတခါ အီးအီးပါတယ္.. သားက ငိုပါဘူး.. ေမေမ စိတ္ညစ္မွာ စိုးလို႔.. သား ႏုိ႔ဆာတဲ႔ အခ်ိန္နဲ႔ အဝတ္ေတြ လဲခိုင္းခ်င္တဲ႔ အခ်ိန္မွာပဲ ခဏေလး ငိုသံေပးတယ္.. ေမေမက သားဘာလုပ္ခ်င္လဲဆိုတာ အကုန္သိတယ္ သိလား….. သားက ေနေကာင္း က်န္းမာေတာ႔ အၿပင္ကို အလည္ထြက္လို႔ ရပီ.. Orchard က X’mas လည္း လည္းၿပီးၿပီ.. မီးလံုးေလးေတြ အရုပ္ေလးေတြက သိပ္လွတာပဲေနာ္… သားက ေနာက္ႏွစ္ဆို လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး ေလွ်ာက္ၾကည္႔ရေတာ႔မယ္ ေပ်ာ္လိုက္တာ…

သားမွာ ဦးဦးက ၁ေယာက္ အန္တီေလးက ၂ေယာက္ေတာင္ ရွိတယ္ေလ.. ဦးဦးက သားကို ခဏခဏခ်ီတယ္.. ဓါတ္ပံုေတြလည္း အမ်ားၾကီး ရိုက္ေပးတယ္.. သားက မိသားစုလိုက္ ဓါတ္ပံုရိုက္ရတာ သေဘာက်တယ္ ေပ်ာ္စရာၾကီးေနာ္.. သားၾကီးလာရင္လည္း ဦးဦးကို အမ်ားၾကီး ထက္ရိုက္ခုိင္းမယ္.. အန္တီေလးကေတာ႔ သားကို ဗီဒီယိုပဲ ရိုက္တာမ်ားတယ္.. သား အီးညစ္ေနတာတို႔.. ႏုိ႔ေသာက္တာတို႔.. ေဆာ႔ေနတာတို႔.. ခု သား ၁ လၿပည္႔ေတာ႔ ဂတံုးတုနး္တာပါ ၇ိုက္ထားတယ္.. ၿပီးရင္ ၿပန္ၾကည္႔ၿပီး ေမေမနဲ႔ ရယ္ေနၾကေရာ ..  အန္တီေလးကေတာ႔ သားကို ဘာနာမည္ေတြ ေခၚမွန္းတိပါဝူး.. အစံုပဲ.. အိမ္နာမည္ ဘိုဘိုတဲ႔ .. တခါတေလ သားဂ်ီက်ရင္ ဂ်ာရစ္တဲ႔.. ဘုန္းၾကီးေပါက္စ ဆိုတာလဲ ပါေသး.. သားက အန္တီေလး ခ်ီရင္ ေၾကာက္တယ္.. အန္တီေလးက ပိန္ပိန္ေလး.. သား ၿပဳတ္က်မွာ ေၾကာက္ေတာ႔ သားက ေတာင္႔ထားရတယ္.. အန္တီေလးကလည္း တူတူပါပဲ.. ေၾကာက္လို႔ ခုထိ မခ်ီေသးဘူး..

သားက အိပ္လုိက္ ႏို႔ေသာက္လိုက္ ပါလုိက္နဲ႔ ေန႔ရက္ေတြကို ၿဖတ္သန္းလာခဲ႔တာ ခုဆို သားသား ၁ လၿပည္႔ ေမြးေန႔ကို ေရာက္ပါပီ ခင္ဗ်ာ..

သားသား ဓါတ္ပုံေလးေတြ ၾကည္႔ရင္း ႏွစ္သစ္ကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ၿဖတ္သန္းၾကမယ္ေနာ္..

ဟိုးအရင္ တခါက..

နင္ ငါ႔ေဘးမွာ ရွိတုိင္း ငါ႔မ်က္ႏွာေလးကို ေငးတတ္တဲ႔ နင္႔ကို လြမ္းတယ္..
ဘတ္စ္တူတူစီးတိုင္း မသိမသာနဲ႔ ကာကြယ္တတ္တဲ႔ နင္႔ကို လြမ္းတယ္..
ငါ မသိေအာင္ ေခ်ာင္းၾကည္႔တတ္နဲ႔ နင္႔ကို လြမ္းတယ္..
ငါ ပါးကြက္ေလးနဲ႔ လိုက္တယ္လို႔ တၾကိမ္ပဲေၿပာခဲ႔တဲ႔ နင္႔ကို လြမ္းတယ္..
ငါ႔ကို အင္းလ်ားလမ္း ဘာဂါဆိုင္က ice coffee အၿမဲဝယ္တိုက္တဲ႔ နင္႔ကို လြမ္းတယ္..
သီခ်င္းလက္ေဆာင္ cd ေခြ ေသးေသးေလးေတြ ေပးတတ္တဲ႔ နင္႔ကို လြမ္းတယ္..
Mashimaro အရုပ္ေလးရယ္ ေခ်ာကလက္ေလးတခုပဲ ေပးဖူးတဲ႔ ေန႔ေလးကို လြမ္းတယ္..
ငါ Mashimaro အရုပ္ေလးေတြကို ၾကိဳက္တယ္ေၿပာေတာ႔ ေနာက္ေန႔ ရွာၿပီး cd နဲ႔ကူးလာေပးတဲ႔ နင္႔ကို လြမ္းတယ္..
ငါ နင္႔ကို စိတ္ဆိုးေနလို႔ နင္မေခ်ာ႔တတ္ေတာ႔ဘူးဆိုရင္

more…

တကယ္ေတာ႔ တူ၊တူမေတြက အမ်ားၾကီးပါ.. ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ အေဖက ေမြးခ်င္း ၁၄ ေယာက္(ေဘာလံဳး ၁သင္းစာေက်ာ္ပါတယ္ အဟဲ)၊ ေမေမဘက္က ေမြးခ်င္း ၄ေယာက္ပါ..

အေဖဘက္က အရင္စေၿပာၿပမယ္ေနာ္.. ေမာင္ႏွမ ၁၄ေယာက္မွာ မိန္းကေလးက ၄ေယာက္ က်န္တာ ေယာက်ာၤးေလး၊ ေနာက္ဆံုး အဖတ္တင္က်န္ လူလားေၿမာက္တာက ၁၁ ေယာက္၊ ခုသက္ရိွထင္ရွားက မိန္းကေလး ၄ ေယာက္နဲ႔ ေယာက်ာၤးေလး ၂ ေယာက္ပါ.. သားသမီး ၁၁ ေယာက္က ေပါက္ဖြားတာက ၃၇ ေယာက္(ကၽြန္မက နံပါတ္ ၃၇ ပါ)၊ အဲဒီေၿမး ၃၇ေယာက္က ဆက္လက္ေပါက္ဖြားတာက ၿမစ္ ၃၂ ေယာက္နဲ႔ ၁ ဗိုက္ (အဲဒီဗိုက္ပိုင္ရွင္က ကၽြန္မရဲ႔အစ္မပါ) အဟဲ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ႔ မ်ားပါသည္.. အိမ္ေထာင္မက်ေသးတဲ႔ အပ်ဳိၾကီး လူပ်ိဳၾကီးေတြလည္း က်န္ေသးတာ..

အေမဘက္ကေတာ႔ ေမြးခ်င္း ၄ ေယာက္ကေမြးတာက ၅ေယာက္ နဲ႔ ၿမစ္က ၁ ေယာက္ေပါ႔.. နဲပါတယ္.. အေနလည္း မနီးသလို ရင္းရင္းႏွီးႏွီးလည္း မရိွပါဘူး.. ၁ ႏွစ္မွ ၁ ခါေတာင္ ေတြ႔ရခဲပါတယ္.. ကၽြန္မတို႔ ညီအစ္မ ၂ ေယာက္လံုးက အေမမ်ိဳးကို မခင္ပါဘူး.. အေဖမ်ိဳးကိုပဲ ပိုခင္တြယ္ပါတယ္.. အမ်ားစုကေတာ႔ အေမမ်ိဳးကို ခင္က်တာမ်ားလို႔ပါ..

ခုေၿပာၿပမဲ႔ တူေလးက အစ္ကိုတဝမ္းကြဲရဲ႔သားေလးပါ (အေဖဘက္က).. နာမည္က ဘုန္းၿမင္႔ညီညီ.. အိမ္နာမည္က ဗံုးဗံု..  သူကေတာ႔ စကားေၿပာရင္ သူ႔ကိုသူ ညီညီကလို႔ေၿပာပါတယ္.. သူက မင္းေမာ္ကြန္းနဲ႔ ေတာ္ေတာ္တူတာပါ.. သားအဖလို႔ ေၿပာရင္ေတာင္ ယံုတဲ႔သူ အမ်ားၾကီး.. ၿပီးေတာ႔ စကားၾကီး စကားက်ယ္ ေၿပာတတ္တယ္.. သူ ၄ႏွစ္သားတုန္းက သူ႔ကို သူ႔ၾကီးေတာ္က “နင္က လူၾကီးထက္ေတာင္ ေၿပာတတ္ေသးတယ္ ၾကီးက်ယ္တဲ႔ အေကာင္”လို႔ ေၿပာေတာ႔ သူက ခ်က္ခ်င္းၿပန္ေၿပာပါတယ္ “သားက မၾကီးက်ယ္ပါဘူး အေနေတာ္ေလးပါ”တဲ႔.. ဆူတဲ႔သူလည္း ဆက္မဆူႏိုင္ေတာ႔ပါဘူး..
more…

Mother Day မွာ သူမ်ားတကာလို အေမကို လက္ေဆာင္ေပးခ်င္၊ အနားမွာေနခ်င္၊ အေမ ေၿပာဆို ဆံုးမတာေလးေတြကို အရမ္းကို နားေထာင္ခ်င္မိပါတယ္.. ဒါေပမဲ႔ အေမကို မေတြ႔ရေတာ႔တာ ဆယ္စုႏွစ္ ၁ခုကိုေတာင္ ေက်ာ္လာၿပီေလ.. အေမဆံုးေတာ႔ အသက္က ၄၇ ပဲရိိွၿပီး ကၽြန္မက ၆တန္း ၁၁ ႏွစ္သမီး အရြယ္ေပါ႔.. မမက ၁၀တန္းေအာင္ခါစ.. ေမေမက ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္းက အ.လ.ၿပဆရာမ တေယာက္.. ေမေမက သူ႔ဇာတိၿမိဳ႔ေလးမွာ ေမြးဖြားၾကီးၿပင္းၿပီး ဘဲြ႔ရလို႔ ေက်ာင္းဆရာမၿဖစ္ေတာ႔လည္း ကိုယ္႔ၿမိဳ႔ၽမွာပဲ ၿပန္ရတယ္.. ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ ဆံဳးေတာ႔လည္း ဇာတိၿမိဳ႔ေလးမွာပဲ သူ႔ေမြးေန႔ မေက်ာ္ခင္မွာပဲ အသက္ကုန္ဆံဳးသြားပါေတာ႔တယ္…………

ကၽြန္မတို႔က ငယ္ငယ္တည္းက အဘြား၂ေယာက္နဲ႔ ၾကီးၿပင္းခဲ႔ရတာ.. ေမေမကလည္း တၿခားၿမိဳ႔ေတြကို မေၿပာင္းၿဖစ္ခဲ႔တာက အဘြားနဲ႔ကေလး ၂ ေယာက္ေၾကာင္႔ေပါ႔ေနာ္.. ေဖေဖကေတာ႔ တာဝန္က်ရာ ၿမိဳ႔ေတြကို ေၿပာင္းရပါတယ္.. ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္ေလာက္မွ ေဖေဖရိွရာ ၿမိဳ႔ကို လိုက္လည္ၿဖစ္ပါတယ္.. လိုက္လည္ရင္း ၿပည္မွာ ေမေမ ေဆးခန္းၿပၿဖစ္တယ္.. ဆရာဝန္က အစာအိမ္ေရာဂါလို႔ ေၿပာလို႔ ေဆးစား ေဆးေသာက္ အစားကို သတိထားစားရင္းန႔ဲ ၂ ႏွစ္ ေလာက္ၾကာလာေတာ႔ သိပ္မသက္သာဘူး.. အဲဒါနဲ႔ မမ YIT မွာ ေက်ာင္းလာအပ္တဲ႔အခ်ိန္က်ေတာ႔ အဘြားက ေဆးခန္းထပ္ၿပခိုင္းတာနဲ႔ ရန္ကုန္ကို လိုက္သြားၿဖစ္ခဲ႔ပါတယ္.. ဒါေပမဲ႔ ေဆးခန္းကို မသြားခင္မွာပဲ အိမ္မွာ သတိလစ္သြားခဲ႔တယ္.. UHC ေဆးခန္းကိုေခၚသြားၿပီး သတိၿပန္ရလာေတာ႔ အိမ္ကိုၿပန္လာခဲ႔ၾကတယ္.. ေနာက္ရက္ ထပ္ၿပီး သတိလစ္သြားခ်ိန္ကစၿပီး ကြယ္လြန္ခ်ိန္ထိ ၿပန္ၿပီးႏိုးမလာေတာ႔ပါဘူး.. သတိလစ္သြားေတာ႔ ရန္ကုန္ေဆးရံုးၾကီးကို ခ်က္ခ်င္းတင္ရတဲ႔ အခ်ိန္က်မွ ေရာဂါအမွန္ကို သိခဲ႔ရပါတယ္.. ေက်ာက္ကပ္ေရာဂါတဲ႔.. ေနာက္ဆံုးအဆင္႔ ဓါတ္ကင္လည္း မရေတာ႔ပါတဲ႔..

ေမေမကို ကုေပးတဲ႔ ဆရာဝန္က ေဒါက္တာ ခင္ေမာင္ေဌး (အဆိုေတာ္ ခ်စ္ေကာင္းရဲ႔ အစ္ကို) ပါ.. ဆရာကလည္း မိသားစုဝင္အားလံုးကို နားလည္ေအာင္ ၾကိဳတင္ၿပင္ဆင္ႏိုင္ေအာင္ ေသခ်ာ ရွင္းၿပပါတယ္.. ေဆးရံုတင္ထားတဲ႔ အခ်ိန္မွ ကၽြန္မကို ရန္ကုန္လာဖို႔ေခၚၿပီး အေဖ႔အစ္ကို မိသားစုနဲ႔ ေနခိုင္းပါတယ္.. ေမေမ ရန္ကုန္ကို သြားတဲ႔ အခ်ိန္ကေန ဆံုးတဲ႔ အခ်ိန္ထိ ကၽြန္မကို ၂ၾကိမ္ပဲ ေတြ႔ခြင္႔ေပးခဲ႔တာပါ.. (ပ)အၾကိမ္က ေဆးရံုၾကီးမွာ ပိုက္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ဆီးမသြားႏိုင္ေတာ႔ လူတကိုယ္လံုးက ေဖာင္းေနတဲ႔ အခ်ိန္.. (ဒု)အၾကိမ္က ဇာတိၿမိဳ႔ကို ၿပန္ေခၚၿပီး ကြယ္လြန္ခါနီး ၁ ရက္အလိုမွာ ေအာက္ဆီဂ်င္ပိုက္ တန္းလန္းနဲ႔.. တကယ္႔ ေမေမဆံုးတဲ႔ အခ်ိန္မွာေတာ႔ ကၽြန္မက အနားမွာ မရိွပါဘူး.. မိသားစုက ကၽြန္မကို ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းအိမ္ကို ပို႔ထားတာပါ.. သူမရဲ႔ မိဘေတြကလည္း ေမေမရဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြပါပဲ.. ေမေမ ဆံုးသြားလို႔ ေနာက္ေန႔ မနက္အေစာၾကီးက်မွ ဖုန္းဆက္ေခၚပါတယ္..

အဲဒီအခ်ိ္န္မွာ သူငယ္ခ်င္းအေမက ကၽြန္မတို႔ သူငယ္ခ်င္း၂ေယာက္ကို မနက္စာ ထမင္းခြံ႔ေနတာပါ.. ေနာက္ သူ႔အေဖက မ်က္ႏွာမေကာင္းစြာနဲ႔ သမီးကို အိမ္ကို အလည္သြားဖို႔ လိုက္ပို႔မယ္ေနာ္တဲ႔.. ဦးဦး ညက်ရင္ ၿပန္လာေခၚမယ္ေနာ္လို႔ ေၿပာရင္း လိုက္ပို႔ပါတယ္.. ဒါေပမဲ႔ အိမ္ေပါက္ဝေရာက္တဲ႔ အခ်ိန္မွာေတာ႔ အိမ္ေရွ႔ခန္းမွာ ေမေမကိုၿပင္ဆင္ထားၿပီးေနပါၿပီ.. ရုတ္တရက္ဆိုေတာ႔ ဆက္ၿပီးလည္း မေလွ်ာက္ႏိုင္ ငိုလို႔လည္းမရပါဘူး.. ေမေမ မ်က္ႏွာကိုလည္း ေပးၿမင္ခြင္႔ မေပးခဲ႔ပါဘူး..

ငယ္ငယ္ကေန ခုခ်ိန္ထိ ေမေမနဲ႔ တူတဲ႔သူကို လိုက္ရွာမိတုန္းပဲ.. မ်က္ႏွာေပါက္တူတယ္. ဆံပင္ပံုစံတူတယ္ စသၿဖင္႔ေပါ႔.. အဲဒီအခ်ိန္ကစလို႔ ကၽြန္မရဲ႔အေတြးထဲမွာ ေမေမဟာ အရမ္းေဝးတဲ႔ ခရီးတခုကို သြားေနတယ္.. ခ်က္ခ်င္းၿပန္လာလို႔ မရေသးဘူး.. တရက္ရက္က်ေတာ႔ ၿပန္လာလိမ္႔မယ္လို႔ ေတြးဆဲပါပဲ…..

သူမႏွင့္ကၽြန္ေတာ္

သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔စတင္ဆံုေတြ႔ပံုု ကိုျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ေမ့ေနတာေတြက အေတာ္မ်ားတယ္။ ေန႔ရက္ေတြ အခ်ိန္ေနရာေတြကိုု ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္သားထားတတ္တဲ့ အက်င့္မရွိိလို႔ေနမယ္ထင္တယ္။ စေတြ႔တဲ့အခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္က KMD Computer Centre မွာ Staff အျဖစ္ အလုပ္၀င္ေနတုန္း အခ်ိန္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္အလုပ္က ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ Project , Assignment လုပ္ရင္ ကူညီရပါတယ္။ သူ႔ရဲ့ Project က ကၽြန္ေတာ္တာ၀န္ယူရတဲ့ အဖြဲ႔မွာမပါပါဘူး။ Assignment လုပ္ေတာ့မွ ကူညီေပးရင္းနဲ႔ သိၾကတာပါ။ စေတြ႔တဲ့အခ်ိန္မွာ သူက ကေလးတေယာက္လိုပါဘဲ။ ျဖဴစင္ သြက္လက္စြာနဲ႔ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ Assignment ကူညီေပးရင္းနဲ႔ပဲဲ စကားေျပာျဖစ္ျပီး ခင္မင္ရင္းနွီးသြားၾကပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ဘဲ ဖုန္းနံပါတ္စံုစမ္းျပီးေတာ့ ဖုန္းဆက္စကားေတြေျပာ ၊ သီခ်င္းေလးေတြ စီဒီနဲ႔ကူးေပး တစတစနဲ႔ ရင္ခုန္သံၿခင္း ရင္းနွီးခဲ့ပါတယ္။

အဲ့ဒီခ်ိန္တုန္းက သူကဒဂံုတကၠသိုလ္မွာ ဒုတိယနွစ္ေက်ာင္းတက္ေနတုန္းေပါ့။ စကားစပ္မိလို႔ ေက်ာင္းကို လာလည္ခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ ၊ လာလည္ေပါ့တဲ့။ ဒဂံုတကၠသိုလ္ကျပန္ေတာ့ စကားေျပာစရာရွိလို႔ဆိုျပီး အင္းယားမွာဖြင္႔ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ရဲ့ေက်ာင္းသြားေက်ာင္းျပန္ခ်ိန္နဲ႔ အခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ား သူနဲ႔အတူရွိႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ခ်စ္သူေတြဘ၀ ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ခ်စ္သူဘ၀ေရာက္ျပီး ၃လေလာက္ၾကာေတာ ့အိမ္ကိုအသိေပးျပီး အေမနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးေတာ့ အားလံုး အဆင္ေျပေျပပါဘဲ။ အေမၾကီး(အဖြား)ကေတာ့ သူ႔ကိုခ်စ္ေလရဲ့ ၊ ခုဆို အေမၾကီး မရွိေတာ့တာ ၁၀ ရက္ေတာင္ရွိျပီဘဲ…။ အေမၾကီးေပးခဲ့တဲ့ ပိစိ ဆိုတဲ့နာမည္ကို အေဒၚေတြနဲ႔ကလည္း ခ်စ္စႏုိးနဲ႔ ပိစိလို႔ေခၚပါတယ္။ အဲ့ဒီနာမည္က အေမ႔ဘက္က အမ်ိဳးေတြအားလံုးေခၚတဲ့နာမည္ ျဖစ္သြားတယ္။ တခုခုဆို ပိစိေနေကာင္းရဲ့လား ၊ အဆင္ေျပလား ..။ ညီမလတ္ရဲ့ ႏွစ္နွစ္သား တူေလးကေတာင္ အန္တီပိစိ လုိ႔ေခၚလို႔ သူ႔အေဖကဆူထားရတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ခ်စ္သူဘ၀ ၂ ႏွစ္ေလာက္ၾကာျပီးတဲ့ေနာက္ KMD ကအလုပ္ထြက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဘာရယ္လို႔ရည္ရြယ္ခ်က္ မရွိဘဲန႔ဲထြက္ျဖစ္သြားတာ၊ ၃ႏွစ္ေလာက္အိမ္မွာ ဟုိလုပ္ ဒီလုပ္ ၊ သေဘၤာလိုက္ျဖစ္မလိုလို ၊ Internet Cafe ဖြင္႔မလိုလို နဲ႔ အေမ႔အလုပ္အခ်ိဳ.ကို ကူရင္းအခ်ိန္ေတြ ကုန္ခဲ့ေလရဲ့။ ေနာက္သူ႔အမက Singapore ကုိအလည္ေခၚေတာ ့အေမ့ကိုေမးတယ္၊ သား အလည္လိုက္သြားခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ ၊ အလည္ဆိုလည္း လုိုက္သြားေလတဲ့။ Singapore ေရာက္ေတာ့ အလုပ္ေလွ်ာက္တာေပါ့၊ ကံအားေလ်ာ္စြာ အလုပ္တခုရျပီးေတာ့ Singapore မွာ ဆက္ေနျဖစ္သြားပါတယ္။ အေမၾကီးဆို ဖုန္းဆက္တိုင္းေမးတယ္ ဘယ္ေတာ့ျပန္လာမွာလဲလို႔၊ တႏွစ္ေတာ့ အနဲဆံုးေနရမွာေပ့ါဆိုေတာ့ ၾကာလိုက္တာတဲ့။ အသက္ ၃၀ ေလာက္ရွိတဲ့ လူရြယ္တေယာက္အတြက္ ၁ ႏွစ္ဆိုတာ ဘာမွမၾကာေပမဲ့ အသက္ ၈၆ ႏွစ္ရွိျပီျဖစ္တဲ့ အေမၾကီးအတြက္ကေတာ့ ….။

Singapore မွာအလုပ္လုပ္ျပီး ၁ ႏွစ္ခြဲအၾကာမွာ လက္ထပ္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီခ်ိန္မွာရည္းစားသက္တမ္းက ၆ ႏွစ္ပါ။ ရည္းစားသက္တမ္းတေလွ်က္မွာ ၾကီးမားတဲ့ျပသနာလို႔ေတာ့မရွိပါဘူး။ ရည္းစားတို႔ သဘာ၀ စိတ္ေကာက္ စိတ္ဆိုးတာေလာက္ပါဘဲ။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ နားလည္မွုဳ.ရွိစြာနဲ႔ ခ်စ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ခ်စ္သဲရဲ့ေမြးေန႔အမွတ္တရေရးေပးတာပါ။ ၂၄ ႏွစ္ေမြးေန႔မွသည္.. ေနာင္နွစ္ေပါင္း ၁၂၀ တိုင္ က်မ္းမာ ခ်မ္းသာစြာျဖင့္ မိဘေက်းဇူးဆပ္ႏုိင္ေသာ ဘာသာသာသနာကို ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ေသာ သမီးေကာင္း သမီးလိမၼာတေယာက္ ျဖစ္ႏုိင္ပါေစ။

သူ ႏွင္႔ ကၽြန္မ ေမကဆုန္

(ဒီပို႔စ္ကို အတင္းေရးခိုင္းရပါတယ္ ဒါေတာင္ ၂ရက္ေလာက္ အခ်ိန္ယူပါတယ္.. မွတ္ညဏ္ေတာ႔ အရမ္းေကာင္းတယ္ေလ ကၽြန္မကို အကုန္ၿပန္ေမးေနတာ:)

သူ ႏွင္႔ ကၽြန္မ အေၾကာင္းေလးကို သူ႔ေမြးေန႔ အမွတ္တရ အေနနဲ႔ ေရးဖို႔ သတိရမိလို႔ပါ.. လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၂၀၀၃ တုန္းက ေႏြရက္တခုမွာေပါ႔ KMDမွာ သူငယ္ခ်င္းန႔ဲ စာေမးဖို႔ ေစာင္႔ရင္း ဆရာမက မအားလို႔ နာမည္တခုကို ေၿပာၿပီး သူ႔ဆီ သြားေမးလို႔ ေၿပာရင္း အတန္းဝင္သြားတယ္.. အဲဒါနဲ႔ project ခန္းထဲကို သိသလိုလိုနဲ႔ ဝင္သြားၿပီး နာမည္ကို ေအာ္ေခၚလိုက္တယ္.. တကယ္ေတာ႔ အဲဒီအခန္းထဲမွာ ဆရာဆိုလို႔ သူ တေယက္တည္းရိွတာပါ.. သူ႔ကို ပထမဆံုးအၾကိမ္ ၿမင္ဖူးၿခင္းေပါ႔.. (စာရွင္းၿပဖို႔ မအားတဲ႔ ဆရာမေၾကာင္႔လည္း ဆံုခြင္႔ရတာပါ.. ေက်းဇူးပါ မမိုး )

ေနာက္ေတာ႔ project လည္း မလုပ္ရေသးေတာ႔ ဆက္စပ္မွုသိပ္မရိွေတာ႔ဘဲ ေမ႔သြားတယ္.. အမွန္တကယ္ နာမည္ကိုပါ ေမ႔သြားတာပါ.. second term မွာ VB assignment တင္ခါနီးမွာ ပ်က္သြားလို႔ ကူညီေပးတဲ႔ အစ္မက လက္က်ဳိးၿပီး မမိုးက စာသင္ေနရလို႔ သူက သနားလို႔ဆိုၿပီး assignment ကိုလႊဲယူၿပီး ကူလုပ္ေပးရင္း ရင္းႏွီးသြားရာကေန ေနာက္ပိုင္း project, assignment ေတြကို တတ္ႏိုင္သမွ် ကူညီေတာ႔တာေပါ႔.. အလုပ္နဲ႔ ခရီးေဝးသြားတိုင္း မပ်က္မကြက္ ဖုန္းေခၚတတ္တာ.. လက္ေဆာင္ပါလာတတ္တယ္.. သူ ဖုန္းဆက္လြန္းလုိ႔ အိမ္မွာလည္း အဆူခံရဆံုး အခ်ိန္ေတြေပါ႔.. ကၽြန္မကလည္း project ကိစၥေၾကာင္႔ပါလို႔ ေၿပာရင္းေလ..

ေအးခ်မ္းတဲ႔ ရက္ေလးတရက္မွာ ကၽြန္မေက်ာင္းတက္ရာ ဒဂံုကို လိုက္လည္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းကို လွည္းတန္းၿပန္ပို႔ရင္း အင္းလ်ားကို ေခၚသြားၿပီး သူ ခ်စ္ေနေၾကာင္းဖြင္႔ေၿပာလာေတာ႔တယ္.. လံုးဝ ထင္မထားတာေၾကာင္႔ စေနတာလို႔ပဲ ထင္တာပါ.. ရွက္လည္းရွက္မိပါရဲ႔ ကိုယ္႔ရဲ႔ဆရာ တေယာက္က ေၿပာတာဆိုေတာ႔.. အမွန္အတိုင္းေၿပာရရင္ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္မိတယ္.. သူက ကိုယ္ ေလးစား အားက်တဲ႔ သူတေယာက္လည္း ၿဖစ္ေနလို႔ေလ.. အဲဒီလိုနဲ႔ ရက္ေလးေတြေရြ႔လ်ားရင္း ေႏြညေနေလးတခုမွာ သူ စိတ္ခ်လက္ခ် အိပ္ေမာက်ဖို႔ အေၿဖေလးတခုကို ေပးလိုက္ပါတယ္.. (ကၽြန္မဆီက အေၿဖမရလို႔ အိပ္မေပ်ာ္ဘူးလို႔ ေၿပာလို႔ပါ.. ဟုတ္မဟုတ္ေတာ႔ သူကိုယ္တိုင္ပဲ သိပါလိမ္႔မယ္ေနာ္).. အဟဲ
more…

ခ်စ္သူမ်ားေန ့ မွာ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ အၿဖစ္ ဒီဘေလာ့ဂ္ေလးကို ခ်စ္သူထံမွ ရရွိခဲ့တာပါ..

အစစအရာရာ အဆင္ေၿပေအာင္ ဖန္တီးေပးတဲ့ အတြက္လည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ကိုကို..

ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်န္းမာစြာၿဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ဘဝေလးကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစ လို ့ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္…

ကိုကို အတြက္ ေခ်ာကလက္ လက္ေဆာင္ၿပန္ေပးတယ္ေနာ္….